Εθισμένοι

Από τι προκαλείται ο εθισμός;

Η απάντηση είναι εύκολη και προφανής: από την ίδια την ουσία ή συνήθεια από την οποία εξαρτάται ο εθισμένος – η ηρωίνη προκαλεί εθισμό στην ηρωίνη, το ίντερνετ προκαλεί εθισμό στο ίντερνετ. Είναι, όμως, και σωστή; Τι γίνεται αν ο εθισμός είναι απλά μια προσαρμογή στο περιβάλλον;

Αναμφίβολα, ζούμε σε μια κοινωνία που όχι μόνο υπομένει την εξάρτηση αλλά σχεδόν την απαιτεί. Ο εθισμός στη νικοτίνη, στην τηλεόραση και στο πορνό είναι ανεκτές στον δυτικό κόσμο, ενώ ο εθισμός στην υγιεινή διατροφή, στην άσκηση και η εργασιομανία επικροτούνται και πολλές φορές αποτελούν τον δρόμο προς την επιτυχία, συμφώνα τουλάχιστον με τις ναρκισσιστικές επιταγές της αυτοβελτίωσης. Ωστόσο, ανήκει, άραγε, εξ’ ολοκλήρου το μερίδιο ευθύνης στον δυτικό τρόπο ζωής; Η αλήθεια είναι πως μάλλον όχι. Ο εθισμός είναι απλά μέρος της ανθρώπινης φύσης μας. Είμαστε ανήσυχοι, νευρικοί και αυτό καθιστά αδύνατη την ύπαρξη μας σε στασιμότητα. Έτσι εκτρέπουμε την προσοχή μας σε δραστηριότητες και διασκέδαση για να κοιτάμε οπουδήποτε αλλού εκτός από μέσα μας. Αλλάζουμε την διάθεση μας με ουσίες (καφεΐνη, νικοτίνη, ναρκωτικά) για να θεραπεύσουμε το υπαρξιακό μας άγχος. Είμαστε μπερδεμένοι για το τι πραγματικά ποθούμε οπότε αναζητούμε ανακούφιση σε λάθος μέρη: σε ένα μπουκάλι ποτό, σε μια ξεθυμασμένη σχέση, σε εμπορικά κέντρα, σε καζίνο, σε χάπια. Απλώνουμε με ευκολία το χέρι μας σε οτιδήποτε καταπραϋντικό για να εξομαλύνουμε τα σκληρά σημεία της ζωής, για να μας βοηθήσει να επιβιώσουμε μια ακομά νύχτα. Στην καθημερινή ζωή, στην ηπιότερη μορφή, το αποκαλούμε ρουτίνα, χαλαρωτική συνήθεια που σκοτώνει την βαρεμάρα ή έστω ανάγκη.

Ίσως την επόμενη φορά που έρθουμε αντιμέτωποι – είτε μεμονωμένα είτα ως κοινωνία- με έναν εθισμένο η πρώτη σκέψη μας να μην είναι ο στιγματισμός και η τιμώρια. Ίσως να πρέπει κατανοήσουμε πως οι υγιείς εξαρτήσεις μας δεν διαφέρουν και πολύ. Ίσως να πρέπει να καταδείξουμε καλύτερες επιλογές εξαρτήσεων, αυτές, δηλαδη, που τουλάχιστον μας δίνουν έναν λόγο να ξυπνάμε το πρωί.

 

«Well, to begin with, nobody, and I mean nobody, can talk a junkie out of using. You can talk to ’em for years but sooner or later they’re gonna get ahold of something. Maybe it’s not dope. Maybe it’s booze, maybe it’s glue, maybe it’s gasoline. Maybe it’s a gunshot to the head. But something. Something to relieve the pressures of their everyday life, like having to tie their shoes»

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s